Enoksaparyna 40 mg/0,4 ml 10 ampułko-strzykawek [SANOFI AVENTIS]

Enoksaparyna jest podawana zgodnie z indywidualną decyzją lekarza, zazwyczaj w formie wstrzyknięć podskórnych. Lek należy podawać na przemian w prawą i lewą stronę brzucha, unikając obszaru 5 cm wokół pępka oraz miejsc z bliznami czy siniakami. Przed wstrzyknięciem nie należy usuwać pęcherzyków powietrza z ampułko-strzykawki. Podczas podawania należy utrzymywać fałd skórny przez cały czas zastrzyku i nie masować miejsca wkłucia po zakończeniu.

Enoksaparyna działa poprzez hamowanie procesu krzepnięcia krwi i zapobieganie powstawaniu nowych zakrzepów. Lek wykazuje powinowactwo do określonych czynników krzepnięcia, co pozwala na kontrolowanie procesu koagulacji. Efekt przeciwzakrzepowy rozpoczyna się stosunkowo szybko po podaniu, jednak dokładny czas działania i monitorowanie skuteczności należy do kompetencji lekarza prowadzącego terapię.

Przed rozpoczęciem terapii należy bezwzględnie poinformować lekarza o wszystkich stosowanych preparatach. Szczególną ostrożność wymagają leki wpływające na krzepnięcie krwi jak warfaryna, aspiryna czy klopidogrel, niesteroidowe leki przeciwzapalne (ibuprofen, diklofenak), kortykosteroidy (prednizolon, deksametazon), preparaty zwiększające poziom potasu oraz niektóre leki kardiologiczne. Lekarz oceni bezpieczeństwo takiej kombinacji i ewentualnie dostosuje dawkowanie.

Najczęściej występującymi objawami ubocznymi są krwawienia oraz podwyższenie enzymów wątrobowych. Często mogą pojawić się zwiększona skłonność do powstawania siniaków, różowe plamy na skórze, wysypka lub pokrzywka, swędzenie, zaczerwienienie skóry, ból w miejscu wkłucia, zmiany w morfologii krwi czy bóle głowy. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Lek jest przeciwwskazany u osób z uczuleniem na enoksaparynę, heparynę lub inne heparyny niskomolekularne. Nie należy go stosować przy aktywnych krwawieniach, ryzyku intensywnych krwawień (np. wrzody żołądka), po zabiegach neurochirurgicznych czy okulistycznych, po udarze krwotocznym oraz przed planowanym znieczuleniem podpajęczynówkowym. Szczególnej ostrożności wymagają osoby z chorobami wątroby, nerek, nadciśnieniem, cukrzycą czy zaburzeniami naczyń oka.

Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Możliwe jest również przechowywanie w lodówce w temperaturze 2-8°C, jednak nie dłużej niż jeden miesiąc. Kategorycznie zabronione jest zamrażanie leku. Przed użyciem należy sprawdzić, czy ampułko-strzykawka nie jest uszkodzona i czy roztwór ma przezroczysty wygląd. Jakiekolwiek zmiany w wyglądzie produktu dyskwalifikują go do użycia.

Decyzja o stosowaniu Enoksaparyny podczas ciąży wymaga konsultacji z lekarzem, który oceni stosunek korzyści do ryzyka. U kobiet ciężarnych z mechanicznymi zastawkami serca może występować podwyższone ryzyko zakrzepów. W okresie karmienia piersią również konieczna jest indywidualna ocena lekarska. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone, dlatego preparat nie jest rekomendowany w tej grupie wiekowej.