Sotalol

Sotalol należy do grupy leków antyarytmicznych o podwójnym mechanizmie działania. Chemicznie jest pochodną metylosulfonamidową, która wykazuje właściwości zarówno beta-blokujące, jak i antyarytmiczne klasy III według klasyfikacji Vaughana-Williamsa. Substancja ta została po raz pierwszy zsyntetyzowana w latach 60. XX wieku i od tego czasu stanowi ważny element terapii zaburzeń rytmu serca. Sotalol występuje w postaci chlorowodorku sotalolu, co zapewnia jego stabilność i rozpuszczalność. W organizmie substancja ta nie ulega znaczącemu metabolizmowi wątrobowemu i jest wydalana głównie przez nerki w niezmienionej postaci. Ta właściwość farmakokinetyczna ma istotne znaczenie przy dawkowaniu leku u pacjentów z niewydolnością nerek. Okres półtrwania sotalolu wynosi około 12 godzin, co pozwala na podawanie leku dwa razy dziennie.

Mechanizm działania sotalolu opiera się na blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych oraz kanałów potasowych w mięśniu sercowym. Blokada receptorów beta powoduje zmniejszenie częstości akcji serca, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz redukcję kurczliwości mięśnia sercowego. Jednocześnie blokada kanałów potasowych wydłuża czas repolaryzacji komórek mięśnia sercowego, co przekłada się na wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. To podwójne działanie sprawia, że sotalol jest szczególnie skuteczny w prewencji nawrotów groźnych arytmii komorowych. Substancja ta stabilizuje błony komórkowe kardiomiocytów, zmniejszając ich pobudliwość i przewodnictwo. Dodatkowo sotalol wykazuje właściwości przeciwnadciśnieniowe i może być stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choć nie jest to jego podstawowe wskazanie.

Sotalol znajduje zastosowanie przede wszystkim w kardiologii jako lek antyarytmiczny. Stosowany jest w leczeniu i profilaktyce niebezpiecznych arytmii komorowych, takich jak częstoskurcz komorowy czy migotanie komór. Lek ten jest również skuteczny w utrzymaniu rytmu zatokowego u pacjentów z migotaniem przedsionków po skutecznej kardiowersji. W praktyce klinicznej sotalol przepisywany jest pacjentom z chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatią oraz u osób po przebytym zawale serca, u których występuje zwiększone ryzyko nagłej śmierci sercowej. Substancja ta dostępna jest wyłącznie na receptę w postaci tabletek o różnych mocach - najczęściej 40 mg, 80 mg i 160 mg. Dawkowanie sotalolu wymaga indywidualnego doboru przez lekarza kardiologa, z uwzględnieniem funkcji nerek pacjenta oraz monitorowania odstępu QT w EKG.

Sotalol stanowi ważną opcję terapeutyczną w leczeniu zaburzeń rytmu serca dzięki swojemu unikalnemu podwójnemu mechanizmowi działania. Jego skuteczność w prewencji groźnych arytmii komorowych została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Niemniej jednak stosowanie sotalolu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, szczególnie u pacjentów z wydłużonym odstępem QT. Dlatego też leczenie tym lekiem powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem kardiologa z regularnym monitorowaniem EKG i funkcji nerek. Sotalol pozostaje jednym z kluczowych leków antyarytmicznych w nowoczesnej kardiologii.