Wenlafaksyna 150 mg 98 kapsułek [ORION]

Wenlafaksyna 150 mg powinna być przyjmowana zgodnie z zaleceniami lekarza, który ustala dawkowanie indywidualnie dla każdego pacjenta. Kapsułki należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze, niezależnie od tego czy rano czy wieczorem. Ważne jest, aby kapsułki połykać w całości, popijając płynem i przyjmować je razem z posiłkiem. Kategorycznie nie wolno dzielić, zgniatać, przełamywać ani żuć kapsułek, ponieważ są to kapsułki o przedłużonym uwalnianiu.

Czas pojawienia się pierwszych efektów terapeutycznych może być różny u każdego pacjenta. Leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), do której należy wenlafaksyna, zazwyczaj wymagają kilku tygodni regularnego stosowania, zanim pacjent odczuje znaczącą poprawę nastroju. Ważne jest cierpliwe kontynuowanie terapii zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli efekty nie są natychmiast widoczne.

Wenlafaksyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego konieczne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje z innymi antydepresantami, lekami przeciwbólowymi zawierającymi opioidy, niektórymi antybiotykami czy preparatami zawierającymi ziele dziurawca. Nie wolno jednocześnie stosować nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy. Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek dodatkowej terapii należy skonsultować się z lekarzem.

Wenlafaksyna może powodować różne działania niepożądane, chociaż nie występują one u wszystkich pacjentów. Do rzadszych, ale poważnych reakcji należą obrzęki twarzy, warg czy gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu oraz swędząca wysypka. Lek może również wpływać na funkcje seksualne. Podczas terapii nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może to prowadzić do skrajnego zmęczenia i utraty przytomności. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Wenlafaksyna jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Szczególnej ostrożności wymagają osoby z chorobami oczu (jaskra), nadciśnieniem, chorobami serca, historią napadów drgawek, zaburzeniami krwawienia, cukrzycą oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią.

Na początku terapii Wenlafaksyną nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn do czasu poznania indywidualnej reakcji organizmu na lek. Preparat może wpływać na koncentrację i zdolność reakcji, co może być niebezpieczne podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. Decyzję o powrocie do normalnych aktywności należy podjąć po konsultacji z lekarzem i ocenie własnego samopoczucia.

Jeśli podczas stosowania Wenlafaksyny wystąpią myśli samobójcze lub o samookaleczeniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Jest to poważny objaw wymagający pilnej interwencji medycznej. Szczególnie narażone są osoby z historią manii, zaburzeń dwubiegunowych czy zachowań agresywnych w rodzinie. Ważne jest również, aby bliscy pacjenta byli świadomi tego ryzyka i monitorowali jego stan, szczególnie na początku terapii.